Baban is geboren in 1974 in Kirkuk (Koerdistan, Irak). In 1997 is hij afgestudeerd in de Arabische taal- en letterkunde. Hij groeide op als jongste zoon in een gezin waar literatuur en kunst bij het dagelijks leven hoorde. Als kind hoorde hij zijn oudste broer klassieke werken uit de wereldliteratuur voorlezen. Ook de gedichten van Roemi maakten veel indruk op Baban.
Als achtjarige maakte Baban zijn eerste gedicht, over de rivier Khasa in zijn stad Kirkuk. Op de middelbare school schreef hij gedichten en verhalen. Vanaf 1994 publiceerde hij zijn gedichten in diverse kranten en literaire tijdschriften. Hij won poëzieprijzen en verzorgde optredens op poëziefestivals. Hij maakte deel uit van een groep dichters die een nieuw geluid lieten horen over de positie van de vrouw en over de politieke situatie in Irak. Baban was mede-oprichter van het literair tijdschrift Sawat Al-Tamim (stem van Kirkuk). In 1998 verscheen zijn dichtbundel Ruïne van Babylon. Baban werd bekend onder het grote publiek en dat viel op bij het Iraakse regime. Toen hem in 1999 werd gevraagd om propagandistisch werk te schrijven, is Baban gevlucht. Hij wilde geen vuile inkt in zijn poëzie.
In Nederland maakte hij zich de taal snel machtig en begon gedichten en verhalen in het Nederlands te schrijven. Hij stond vanaf 2002 op Nederlandse poëziepodia en Nederlandse en Belgische literaire tijdschriften publiceerden gedichten van hem. In 2006 publiceerde hij de dichtbundel Op weg naar Ararat. In zijn woonplaats Utrecht organiseert Baban het maandelijkse poëziepodium Meer woorden meer kleuren. In 2008 maakte hij op verzoek van zangeres Frédérique Spigt een gedicht voor haar cd ‘Vreemd’. Begin 2009 was hij kandidaat voor het stadsdichterschap van Utrecht. Vanuit de samen met muzikant en componist Monir Goran opgerichte stichting Eufraat Tigris verzorgt Baban ook regelmatig lezingen over literatuur, geschiedenis en soefisme van het Oosten.
Monir Goran geboren in 1975 te Kirkuk in Irak. Al van kinds af aan speelt hij Ud en gitaar en is hij geïnteresseerd in wereld muziek. Hij is opgegroeid met Koerdische muziek en heeft zichzelf (Arabisch Luit en gitaar) leren spelen. Hij ging in Bagdad muziek studeren , toen begon zijn reis met de Ud. In Bagdad kreeg hij lessen van de meeste bekende muzikanten en behaalde zijn diploma in 1997. Vanaf die tijd was hij ook actief in een groep kunstenaars en filosofen. In Jordanië heeft hij Ud les gegeven op een muziekschool. Hij werkte met een band ‘Al-Nagam-Asiel en trad regelmatig op festivals in Amman en Zerkah. In Nederland heeft hij regelmatig opgetreden op festivals en podia onder andere (Rasa, paradiso, Dunje festival , mondiaal festival , radio 4 en extra)
Monir Goran behoort tot een zeer unieke en moderne school van ud spelen. Zijn muziek komt uit het hart en geest die vol is van muzikale thema’s die afkomstig zijn uit het erfgoed van de Irakese Maqam door de kunst van het improviseren (taqasim) en de andere samenstelling vormen .. Monir Goran treed niet alleen als solist op maar ook met de ensembles hij heeft met verschillende muzikanten gespeeld en hij is op dit moment bezig met een Cd waar oosterse muzikale thema’s is omgelijst door westerse klanken door middel van Piano en Klarinet.
Monir Goran is niet alleen een briljante speler; Maar net als iedere andere kunstenaar, de mens vreugde, verdriet en lijden, het vaderland en haar zaken, liefde, schoonheid, enz. zijn heel belangrijke bronnen van zijn inspiratie.